Głupota

Głupi fart to niespodziewany łut szczęścia.
Czasami mówimy o kimś, że miał głupiego farta. Dziwne to swoją drogą określenie, albowiem składają się na nie dwa słowa, które wzajemnie się wykluczają. Fart jest szczęśliwym zbiegiem okoliczności – czymś, co pojmujemy w jak najbardziej pozytywnym znaczeniu tego słowa. Mieć farta to mieć szczęście po prostu. Z kolei słowo „głupi” kojarzy nam się z czymś raczej niemądrym i nierozważnym. No i z połączenia tych słów wychodzi nam swego rodzaju dziwoląg, którego używamy na co dzień w naszym potocznym języku. Głupi fart oznacza dokładnie tyle, co mieć szczęście w takiej sytuacji, kiedy autentycznie wszystko wskazywało na to, że tym razem nam tego szczęścia jednak zabraknie. A jednak przytrafiło się – i to na dodatek dosłownie w ostatniej chwili, kiedy się już wcale go nie spodziewaliśmy. Głupi fart przytrafia nam się na zasadzie podobnej jak skreślona na chybił trafił szóstka w totolotka – trafiona szóstka, rzecz jasna. Taki głupi fart mógłby niekiedy w pewnych sytuacjach częściej się przytrafiać.

„Głupi i głupszy” to komedia.
„Głupi i głupszy” należy do tego rodzaju filmów, których nie ogląda się po to, ażeby nad nimi rozmyślać w nieskończoność. Głównym zadaniem takich filmów jest przede wszystkim rozśmieszanie widza – musi być jednak spełniony jeden warunek, a mianowicie tego rodzaju humor musi ogólnie się komuś podobać. A trzeba koniecznie zaznaczyć, że humor prezentowany w filmie „Głupi i głupszy” nie należy do humoru wysublimowanego – jest prostacki i momentami chamski, coś na zasadzie „wszystkie chwyty dozwolone”. Powiem szczerze, że ten film jest autentycznie tak durny, że aż po prostu śmieszny i od czasu do czasu lubię uskuteczniać taką odmóżdżającą rozrywkę. Widz się cały czas zastanawia, który z bohaterów – Lloyd czy też może Harry – jest większym debilem, bo żaden z nich inteligencją nie grzeszy. Film „Głupi i głupszy” pochodzi z tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego czwartego roku i chociaż już za niedługo stuknie mu okrągłe piętnastolecie, to w dalszym ciągu śmieszy dokładnie w taki sam sposób.

Palnąć głupstwo to wyrwać się z czymś niestosownym.
Palnąć głupstwo na pewno zdarzyło się każdemu z nas – i to nie raz czy dwa. Palnąć głupstwo to po prostu powiedzieć coś głupiego – coś, co kompletnie nie pasuje do określonej sytuacji i totalnie się z nią gryzie. Palnięcie takiego głupstwa może niekiedy pociągnąć za sobą trudne do przewidzenia konsekwencje – co więcej, owe konsekwencje niekoniecznie muszą dotyczyć nas samych. Wyobraźmy sobie dla przykładu, że mamy znajomą parę, małżeństwo, i wiemy o nich między innymi to, że nawzajem się zdradzają, ale żadne z nich nie wiem, że jest przez drugie zdradzane. I przypuśćmy, że w ich obecności wyrywa nam się to i owo – czyli my palnęliśmy głupstwo, a teraz oni będą się żreć pomiędzy sobą. Palnięcie głupstwa nie wynika z naszej złej woli, nie robimy czegoś takiego świadomie i celowo. To raczej splot pewnych nieszczęśliwych okoliczności. Palnięcie głupstwa oznacza wyrwanie się z czymś zupełnie nieopatrznie, zupełnie niechcący, to się zdarza każdemu, chociaż oczywiście nikt tego robić nie chce.

Zgłupieć do reszty to znaczy zachować się niezgodnie z cudzymi oczekiwaniami.
Czasami o kimś mówimy, że ten to już zgłupiał do reszty. Nie mamy oczywiście na myśli tego, ze postradał swoje zmysły w jak najbardziej dosłownym rozumieniu tychże słów. Chodzi tutaj o to, że po prostu zachował się w taki sposób, którego my nie jesteśmy w stanie ogarnąć swoim rozumem. Czasami każdy z nas życzyłby sobie tego, ażeby inni postępowali tak, jak my sobie to wyobrażamy i w sposób, jakiego my do nich oczekujemy. Zazwyczaj dotyczy to osób, z którymi w jakiś sposób jesteśmy bliżej związani, albowiem wobec ludzi kompletnie nam obcych wymagań nie mamy raczej żadnych. I jeśli ten ktoś właśnie postąpi kompletnie niezgodnie z naszymi oczekiwaniami oraz wyobrażeniami, to mówimy mu, że zgłupiał do reszty. Czasem używamy takiego określenia w stosunku do osób, którym po prostu zazdrościmy odwagi, że potrafili się na coś zdobyć i coś zrobić. Sami byśmy chętnie to zrobili, ale nie potrafimy. Nie chcemy też dać poznać po sobie, że z tej zazdrości nas skręca, dlatego mówimy w taki, a nie inny sposób.